Vandaag weer een fijne ontdekking. Gewoon alleen voor mezelf gemaakt. Experimenteren in de keuken. Altijd fijn.
De afgelopen week ontdekte ik dat mijn bloeddruk opeens belachelijk hoog was. Het bloedonderzoek maakte duidelijk dat mijn nierfunctie gelukkig stabiel was (daar maakte ik me natuurlijk meteen zorgen over), maar mijn cholesterol was wel wat aan de hoge kant. Dus na een dagje piepen en zeuren en natuurlijk surfen naar wat er nou aan de hand kan zijn, besloten om in actie te komen. Ja, volgende week afspraak met de huisarts, maar intussen kan ik ook heel veel zelf doen. Dus… weer netjes elke dag mijn 10.000 stappen zetten, weer serieus starten met intermittent fasting, koolhydraten minderen en veel meer, echt veel meer groenten en fruit eten. Deze frittata was mijn ontbijt/lunch om een uurtje of 12. En overigens: het is een fabeltje dat eieren slecht zijn voor je cholesterol. En ze zijn wel heel erg gezond. Dus die blijf ik lekker elk dag eten. Wel de biologische eieren van de supermarkt want die van de hobbykip schijnen teveel pfas te bevatten.
Verwarm de oven voor op 190 graden. Kook 150 gram broccoli (roosjes) in 3 minuten net gaar. Giet af en laat een beetje afkoelen. Kluts intussen twee eieren met wat gemalen peper en een handje geraspte kaas. Bekleed een kleine bakvorm met bakpapier. Doe de broccoli in de vorm en giet er het ei/kaasmengsel overheen. Verkruimel een handje feta over de frittata. Zet de bakvorm in de oven en laat in een klein half uurtje lichtbruin bakken. Laat een beetje afkoelen en haal hem dan uit de vorm.
Echt een supervoorbeeld van lekkermakkelijklekker (vond ik dus) en ook nog goed vullend. Voorlopig hoef ik niks meer te eten.
Afgelopen maandag was het weer tijd voor een tafel van zes: vijf gasten, mooie gesprekken en natuurlijk lekker eten op tafel. Deze keer ondermeer een quiche met asperges en parmezaanse kaas op het menu. Voor de liefhebbers het recept maar een op papier gezet.
Dit heb nodig
Vers quichedeeg (ik heb altijd zo’n rol vers deeg van de appie), 750 g witte asperges, 50 g parmezaanse kaas, 100 ml crème fraîche, 3 eieren, 2 el olijfolie, zout en versgemalen zwarte peper, 1 el gehakte peterselie.
Verder een quichevorm, bakpapier en droge kikkererwten of een andere blindbakvulling.
En zo maak je het
Verwarm de oven voor op 175 °C. Leg een vel bakpapier en vervolgens het deeg in de vorm. Prik met een vork gaatjes in de bodem. Bedek de bodem en de rand met nog een vel bakpapier. Vul de vorm met blindbakvulling en bak de bodem 15 minuten in de oven. Splits een van de eieren. Klop het eiwit los. Verwijder het bakpapier met de blindbakvulling en bestrijk het gebakken deeg met het geklopte eiwit. Zet de bakvorm nog 10 minuten terug in de oven om het deeg verder te garen. Het laagje eiwit maakt het deeg lekker krokant. Laat de bodem afkoelen.
Verhoog de temperatuur van de oven naar 200°C en bekleed een bakplaat met bakpapier. Schil de asperges en snijd ze in drieën. Leg ze op de bakplaat, besprenkel met wat olijfolie, zout en peper. Rooster ze tot ze zacht en lichtbruin zijn, zo’n 15 minuten, afhankelijk van de dikte van de asperges. (Volkskrantlezers ontdekken hier wellicht het recept van Yvette van Boven ;-))
Klop intussen de overgebleven eieren en eidooier los. Meng met crème fraiche en kaas. Voeg eventueel nog wat zout en peper toe. Verdeel de asperges over de voorgebakken bodem. Schenk het kaasmengsel over de asperges. Breng de temperatuur van de oven terug naar 175 °C. Zet de taart in de oven en bak in ongeveer 15 minuten gaar en bruin.
Je kunt de quiche een dag van tevoren maken. Zet hem dan voor serveren nog een kwartiertje in een oven van 160 °C, dek zonodig af met folie.
Ik serveerde bij de quiche een spread van gerookte zalm en avocado. Erg lekker (volgens mijn gasten).
Ben jij ook gek op asperges, kijk dan ook eens naar mijn heerlijke salade van witte asperges met gerookte eendenborst en sinaasappelsaus. Nog zo’n lekkermakkelijklekker recept.
Afgelopen week ontdekte ik in de Volkskrant een fijn aspergerecept met gerookte zalm, zeekraal en een sinaasappelbotersaus. Echt een aanrader. Vandaag komt mijn tante Truus lunchen. Ze is intussen al 88 maar geniet nog steeds van de goede dingen des levens. Voor haar maak ik een variatie op dat recept uit de Volkskrant. Of eigenlijk ook een variatie op een van mijn eigen succesrecepten, anitra tonnato. Op tafel staat een salade van gerookte eendenborst met witte asperges en een sinaasappelmayonaise. En natuurlijk deel ik graag het recept.
Schil eerst een pond asperges. Ik neem altijd de dikste omdat die zo makkelijk te schillen zijn (fijn voor deze onehanded chef), maar ook omdat ik ze erg lekker vind. (Tip: leg de asperges voor het schillen even een half uurtje in koud water. De schil gaat er echt veel makkelijker af!) Leg de asperges in een pan met gezouten water. Ze moeten net onder water staan.
Maak nu de sinaasappelmayonaise. Schep twee forse eetlepels mayonaise in een kom. Ik gebruik mayonaise uit een pot (de Zaanse, die vind ik het lekkerst). Maar zelf maken is natuurlijk ook fijn. Rasp vervolgens de schil (zest) van een schoongeboende (biologische) sinaasappel. En pers dan de sinaasappel uit. Roer de zest en twee eetlepels sap door de mayonaise. Proef, voeg eventueel wat extra sap toe naar smaak en maak af met een flinke draai zwarte peper.
Breng de pan met asperges aan de kook. Kook 5 minuten, zet de hittebron uit en laat de asperges nu ongeveer 10 minuten nagaren in de pan. Check of ze gaar zijn en giet de asperges af (of schep ze uit de pan en gebruik het water om soep van te maken).
Pak een mooie schaal. Verdeel wat rucola of veldsla over de schaal. Verdeel een ons plakjes gerookte eendenborst over de helft van de schaal. Leg de asperges op de andere helft van de schaal.
Schep een paar lepels saus over de eendenborst en asperges. De rest zet je gewoon op tafel voor de liefhebbers. Serveer met stokbrood of toast en boter. Fijn droog wijntje erbij vindt mijn tante ook altijd fijn. Heerlijk zo’n zaterdagmiddaglunch.
Afgelopen donderdag was het weer tijd voor een Tafel van Zes. Ik doe dan wat ik het liefste doe: koken voor een fijne groep gasten, straatgenoten, wijkgenoten, stadsgenoten en streekgenoten. Vrienden en vreemden. De combi is altijd een verrassing. De verhalen ook. Daar komt nog een keer boek over.
Maar goed, mijn gasten van afgelopen donderdag waren helemaal weg van mijn soepje. Of ik het recept even wil delen. Natuurlijk! Daar hebben we lekkermakkelijklekker.nl voor. 😉
In de soep: 1 zoete aardappel, 2 grote winterwortels, een stuk gember, een stuk verse kurkuma, twee eetlepels pindakaas, twee eetlepels rode currypasta, een flinke scheut kokokmelk (naar smaak). En verder natuurlijk groentebouillon (ongeveer een liter) en wat arachideolie. Misschien nog wat zout maar dat was bij mij niet nodig.
Schil eerst de zoete aardappel, de wortel en de gember. Snijd wortel en aardappel in stukken en de gember en kurkuma in plakjes. Verhit een scheut olie in de pan. Bak hierin de gesneden ingrediënten samen met de currypasta. Na vijf minuten mag de bouillon erbij. Laat een half uurtje zachtjes pruttelen tot de groenten zacht zijn. Doe er nu de pindakaas bij en pureer de soep mooi glad met een staafmixer ofzo. Voeg tenslotte de kokosmelk toe. Net zoveel als nodig is qua pittigheid.
Als de gasten komen, zet je de soep weer op een laag pitje, en klaar. Echt lekker makkelijk lekker dus. Mijn gasten vonden hem in ieder geval erg fijn.
Recente reacties